GGZ Friesland Logo

Zoekformulier

Zoeken

Hoofdnavigatie

Hoofdnavigatie:


Kruimelpad

Op hierarchische volgorde, het laatste element is de huidige pagina


Rouw- en verliesverwerking

Regelmatig worden mensen opgeschrikt door een overlijden, van hun partner, vader, moeder, kind of andere geliefde. Soms komt het overlijden na een ernstige ziekte en wordt het min of meer verwacht. Vaak ook is het onverwacht, door bijvoorbeeld een ongeval in het verkeer. Na het overlijden van een dierbare gaan mensen rouwen.

Verwarrende gevoelens

Veel nabestaanden kampen met intense, verwarrende en soms ook tegenstrijdige gevoelens. Niet alleen verdriet, angst, hulpeloosheid en wanhoop, maar ook boosheid, teleurstelling en schuldgevoelens kunnen voorkomen. Sommigen willen zo graag bij de overledene zijn dat ze aan zelfdoding gaan denken. Deze gedachten kunnen heel beangstigend zijn, maar verdwijnen na verloop van tijd meestal vanzelf. Naast psychische klachten, kunnen er ook lichamelijke klachten zijn. Men kan last hebben van vermoeidheid, concentratieproblemen, slecht slapen en weinig eetlust. Ook hoofd- en nek- en rugpijn, hartkloppingen, hyperventilatie, het extreem koud hebben of hevig transpireren kunnen ook voorkomen.

Geen rouwproces hetzelfde

Er bestaat niet zoiets als hét rouwproces. Er is niet één manier van verliesverwerking, waarbij men aanvankelijk zeer verdrietig is en geleidelijk minder verdrietig wordt. Ook uit rouw zich niet altijd in zichtbaar verdrietig gedrag. De een zal behoefte hebben om over de overledene te praten of samen foto's te bekijken. De ander trekt zich juist terug, bekijkt de foto's liefst alleen of verwerkt het verlies door hard te werken of te sporten.

Er zijn een aantal aspecten die invloed hebben op de rouwverwerking. Zo zijn de omstandigheden rond het overlijden belangrijk. Acceptatie kan moeilijker zijn wanneer afscheid nemen niet mogelijk was. Ook de persoonlijkheid van de nabestaande speelt een rol. Iemand die optimistisch of actief van aard is kan makkelijker steun vragen. En wanneer mensen de dood zien als onderdeel van het leven of steun vinden in hun geloof, helpt dit vaak het overlijden van een naaste te accepteren.

Verlies door zelfdoding

Per jaar maken in Nederland ongeveer 1500 mensen zelf een einde aan hun leven. Voor degenen die achterblijven is dit pijnlijk en verdrietig. Vaak zijn er vragen: waarom is dit gebeurd? Had het voorkomen kunnen worden? Heb ik schuld? Dikwijls worstelen nabestaanden met gevoelens van boosheid en machteloosheid. Ze voelen zich in de steek gelaten, afgewezen. Nabestaanden van zelfdoding voelen zich vaak alleen met hun verdriet en vragen. Veel mensen die iemand door zelfdoding hebben verloren hebben kort na de zelfdoding behoefte aan hulp.

Bent u nabestaande en wilt u hulp? Klik hier.