Martha
Martha Alma kwam al op jonge leeftijd in aanraking met GGZ Friesland. ,,Vanaf dat ik 15 jaar was, via de schoolpsycholoog,” vertelt ze. Ze woonde in een psychiatrische setting in Drachten en kreeg te maken met psychoses en stemmen.
De rol van haar omgeving was in het begin ingewikkeld. ,,Familie toonde veel ongeloof, ze hielden mij ziek door mij niet te geloven,” zegt ze openhartig. Gaandeweg veranderde dat. ,,Toen ik uit huis ging, werd mijn moeder bezorgder, wat ik wel fijn vond. Nu komt ze maandelijks langs of ga ik naar haar. Samen met mijn vader gaan we dan naar de kringloop of de markt.”
De laatste jaren zette Martha grote stappen. ,,Ik ben nu twee jaar drugsvrij. Ik ben blij dat ik dat niet meer doe.” Ze zoekt verdieping in boeken over bewustzijn, spiritualiteit, geloof, angsten en agressie: ,,Om te begrijpen waar problemen vandaan komen.” Ook praktisch boekt ze vooruitgang: ,,Ik heb mijn rijbewijs opnieuw gehaald en in januari koop ik een auto. Als ik die auto heb, kan ik mijn toekomstplannen waarmaken.”
‘Dromen’
Aan anderen wil ze meegeven om koers te houden, juist als het moeilijk is. ,,Blijven dromen en proberen je dromen waar te maken. Verdiep je in je ziekte en wat daar ‘normaal’ aan is. Dat kan het makkelijker of juist moeilijker maken. Maar dan weet je in ieder geval hoe het zit. Je bent niet de enige.” Voor zorgprofessionals heeft ze een duidelijke boodschap: ,,Laat je niet afleiden door de patiënten die hier al heel lang zitten, maar blijf ze altijd serieus nemen.”
Met vertrouwen kijkt Martha vooruit. ,,2026 wordt mijn jaar.” Ze wil creatieve hobby’s oppakken aan de kunstacademie. Airbrush, boetseren, tekenen, schilderen, acrylic pouring en epoxy. En de opleiding tot ervaringsdeskundige doen. ,,En eerst nog lid worden van de Cliëntenraad.” Uiteindelijk is haar doel helder en hoopvol: ,,Ik wil graag op mezelf wonen.’'