GGZ Friesland Logo

Zoekformulier

Zoeken

Hoofdnavigatie

Hoofdnavigatie:


Kruimelpad

Op hierarchische volgorde, het laatste element is de huidige pagina


Ervaringsverhalen AD(H)D

Ina Verhoeff: Van snelweg naar ventweg
"Ik heb laatst gereageerd op de vraag van GGZ Friesland via Facebook of ik vind of ADHD/ADD een modeverschijnsel of een stoornis is. Mijn antwoord was een stoornis. Maar het zit me niet helemaal lekker. Mijn mening ligt wat anders en dat wil ik graag met u delen.

U moet weten dat ik sinds vier jaar weet dat ik ADD en ASS (Autisme Spectrum Stoornis) heb. Daarvoor was ik jarenlang in behandeling bij GGZ Friesland. Ik was een moeilijke patiënt, die steeds weer terug kwam met een hulpvraag.

De afgelopen jaren heb ik geleerd over wat beide ‘stoornissen' inhouden en hoe ik daarmee kan omgaan. Toen ik naar de cursus ADD ging, werd ik gewaarschuwd dat ik niet alles zou herkennen, omdat ik ook ASS heb. En toen ik naar de cursus ASS ging, kreeg ik de omgekeerde waarschuwing mee. Ik moest voor mezelf uitzoeken wat op mij van toepassing was en wat niet.

Ook heb ik de opmerking in mijn oren geknoopt, dat ik misschien helemaal geen ASS en ADD heb, maar dat het om mijn trauma's gaat (de verschijnselen van trauma lijkt volgens mijn hulpverleners erg op die van ADD en ASS). En alhoewel ik die kans steeds kleiner acht, houd ik daar nog steeds rekening mee.

Nadat ik een heleboel had uitgezocht, ben ik steeds meer gaan wennen aan mijn nieuwe label. Ik heb het geluk gehad, dat mijn psychiater mij geleerd heeft om de controle over de medicatie te houden. Ik ken mijn bijwerkingen, ik herken het rebound-effect en ik weet wanneer ik aan de bel moet trekken.

Vervolgens trok mijn hele leven weer aan me voorbij. Allerlei gebeurtenissen kregen een nieuw betekenis. Veel pijnlijke ervaringen leerde ik beter begrijpen, vanuit de gedachte dat ik dat nieuwe stempel heb. Ik kon bijvoorbeeld vroeger de koffie nooit zonder waterballet inschenken. Door de spanning en de wetenschap dat anderen mij zagen inschenken, ging het vaak al mis. Maar toen ik er achter kwam dat mensen met PDD-NOS moeite hebben met hun fijne motoriek, gaf me dat een geruststellend gevoel.

Soms vragen mensen me waar ik dan last van heb. M'n concentratie, niet goed kunnen beginnen, heel veel twijfels (ADD) en ik zit continu in details, heb last van prikkelgevoeligheid en helaas zijn mijn sociale vaardigheden niet zo goed ontwikkeld (ASS). Maar hoe maak ik dat concreet? Dan vertel ik in het volgende verhaal.

Stel dat je van A naar B reist, van bijvoorbeeld Joure naar Leeuwarden. De meeste mensen zullen de snelweg nemen. Dat gaat lekker snel en je wordt niet zo snel afgeleid. Bij mij is dat anders. Toen ik op de snelweg kwam, raakte ik helemaal in paniek. Het ging me allemaal veel te snel en ik veroorzaakte nogal eens opstoppingen. Ik dacht dat ik slecht was, omdat ik het tempo niet kon bijbenen. En dat werd keer op keer bevestigd door medereizigers, die continu aanmerkingen op me hadden.

Pas toen ik erachter kwam dat er ook een ventweg is, een langzamer alternatief, kon ik bij mezelf komen. Natuurlijk heb ik op die ventweg met tegenliggers te maken, met kinderen, paarden, fietsers en allerlei hobbels in de weg. Maar in dat langzamer tempo, voel ik me thuis. Mijn onzekerheid wordt steeds minder en ik leer dat er ook positieve kanten aan de ventweg zitten.

En héél soms durf ik die snelweg op te gaan, op rustige momenten, of wanneer ik erg zeker van mijn zaak ben. Ik kom erachter dat mijn onzekerheid me jarenlang in de weg heeft gezeten, dat ik beter kan functioneren op die snelweg dan voorheen. En ik leer dat de snelweg ook z'n nadelen heeft. Want áls het mis gaat, kun je soms uren in de file staan.

Nee, geef mij die ventweg maar. Dat is mijn ding! En nu mag u zeggen of mijn ADD/ASS een stoornis is... Hoe ik erover denk?

Ik functioneer gewoon anders dan de meeste andere mensen. Het is wel fijn om dat te weten, want toen ik het niet wist, dacht ik dat ik net zo als anderen in elkaar zat. En daardoor kwamen er misverstanden. Soms is het erg vermoeiend: ik moest mezelf leren kennen. En ik moest leren hoe de meeste andere mensen in elkaar steken en me daaraan aanpassen. Want die andere mensen passen zich niet aan mij of mijn soortgenoten aan.

O ja, soms gebruik ik mijn ‘stoornis' in mijn voordeel. Ben erg goed met details. Maar hoe dat werkt, dat hou ik liever geheim!"

 


Joke, 43 jaar

'Ik zat vaak te dromen en maakte met pijn en moeite een mbo-opleiding af. Ik pakte verschillende opleidingen en banen aan, maar steeds liepen die stuk op mijn neiging me te laten afleiden van waar ik mee bezig was en op slordigheidsfouten. Ik kreeg het niet onder controle en ging me een steeds grotere mislukkeling voelen. Acht jaar geleden besloot ik contact te zoeken met het RIAGG. Daar kreeg ik psychotherapie. Dat hielp me om minder negatief over mezelf te denken. Maar mijn concentratieproblemen bleven.
Een jaar geleden belde mijn zus me op. Ze vertelde dat ze een documentaire had gezien over ADHD. ‘Volgens mij heb jij dat ook!', zei ze. Toen ging ik naar GGZ Friesland. Daar bleek dat ik inderdaad ADHD had. Beetje bij beetje ging ik begrijpen wat er aan de hand was. Begeleiding aan huis hielp me het huishouden te ordenen en structuur in mijn dag te brengen. Toen dat nog niet genoeg hielp, kreeg ik ook medicijnen voorgeschreven. Langzamerhand kreeg ik overzicht en controle over mijn leven. Nu maak ik de dingen die ik doe steeds vaker op een goede manier af."

Hoofdpagina ADHD en ADD

Hoofdpagina Autisme Spectrum Stoornis