GGZ Friesland Logo

Zoekformulier

Zoeken

Hoofdnavigatie

Hoofdnavigatie:


Kruimelpad

Op hierarchische volgorde, het laatste element is de huidige pagina


Ervaring van patiënte over Anorexia Nervosa (1)

Na 15 jaar geleefd te hebben met anorexia was ik het zat. Ik wilde ervan af, daarnaast kon ik ook niet meer, ik was op. Het leiden van een dubbelleven, geïsoleerd leven en het continue liegen was mij opgebroken. Ik besloot te starten in de vijfdaagse therapiegroep. Bij de start van mijn behandeling had ik mijn gewicht net weer op BMI 19, gelukkig geen groei eis. Waar ik wel heel erg in vast zat was de laxantia en het bewegen. Ik slikte al maandenlang minimaal 210 laxeertabletten per week en deed jarenlang 3300 oefeningen per dag. Het was erg wennen dat men mij begreep, mijn gekke gedachten over eten en alle andere dingen. Het was gek maar tegelijkertijd een verademing, eindelijk. Ik ben niet meer alleen, 15 jaar was ik alleen met mijn eetstoornis. Nu hoefde dit niet meer, ik kon delen en eerlijk zijn. Want wat heb ik veel moeten liegen om onder dingen, die met eten te maken hadden, uit te moeten komen.

Verwachting 1e periode:

Het eten van de basislijst zonder te compenseren door middel van laxantia, niet eten of extreem gebruik maken van been- en buikspieroefeningen.

 

Als ik kijk naar bovenstaande doelen heb ik de gedurende de 1e  periode van mijn behandeling al veel behaald. Minimaal BMI 19 heb ik de gehele behandeling weten te behouden. Binnen 4 weken was ik gestopt met de laxantia, ik had zoiets van: als ik toch moet stoppen dan maar direct. Hierdoor namen een aantal lichamelijke klachten ook af.

Ook het vragen van hulp en het delen van dingen heb ik geoefend. Eerst door het op te schrijven en met mijn mentor te bespreken en vervolgens het te delen in de groep. Wel bleef en blijft dit een aandachtspunt. Het delen deed ik vooral door het schrijven van gedichten welke ik tijdens verschillende therapieën voorlas. Hierin kon ik goed beschrijven wat mij bezig hield. Ook de basislijst had ik na een paar weken goed onder de knie. Dus, op het bewegen na, had ik mijn doelen op korte termijn behaald.

Tja, het bewegen, nu ik niet meer mocht compenseren met eten en laxeren werd het bewegen en de dwang erg sterk. Dit waren mijn controle dingen! En heel lang heb ik gedacht; o wee hier komt niemand aan. Hield mijn ‘hakken stevig in het zand'.

Maar de lichamelijke klachten van bewegen bleven en namen toe. Ik ben gesprekken met de PMT-er aangegaan, ik zou beginnen met afbouwen van bewegen maar zodra er weer onrust in mijn leven kwam viel ik weer terug in mijn oude patroon. Op een gegeven moment heb ik aangegeven dat ik een ‘stok' achter de deur nodig had. Oftewel een signaal- en bezinningsysteem. Zo ben ik van 3300 oefeningen per dag in 2 maanden tijd naar 25 sit ups gegaan. Hierdoor verdwenen de meeste lichamelijke klachten! De dwang is helaas nog wel gebleven.

 

Verwachting 2e periode:

Het creëren van toekomstperspectief, zoals gelukkig zijn en lekker in mijn vel zitten. Daarnaast een toekomst opbouwen: huisje, boompje beestje.

 

Wat was ik in eerste instantie boos en koppig toen ik hoorde dat ik binnen mijn eetpatroon nog meer moest gaan variëren. Voor mijn gevoel verloor ik meer en meer de controle, ik moest toen op papier zetten waarom ik dit niet wilde. Tja, en dit was natuurlijk een schrijven van Mw. Anorexia. Maar goed, uiteindelijk heb ik mijn hakken ‘uit het zand' gehaald en ben het aangegaan!  Nu terugkijkend had ik aan het begin van mijn behandeling nooit durven dromen dat ik zo ver zou komen. Ik heb mijn hele leven nog nooit zo vaak voor mijzelf gekookt. Daarnaast heb ik weer leren proeven van dingen. Kan weer uit eten zonder in paniek te raken of vervolgens te moeten compenseren.

Ik ben 15 jaar zo ‘gek' met eten omgegaan, genieten kwam niet in mijn woordenboek voor. Om van proeven al niet te spreken. Ik was het kwijt, ik wist niet meer hoe het hoorde, klinkt misschien heel gek, maar heb 15 jaar in mijn ratio geleefd.

Het blijven delen en hulp vragen is gedurende deze behandeling altijd lastig gebleven. Ik ben wel meer gaan delen maar heb er nog veel moeite mee. Wel heb ik ervaren dat ventileren helpt en oplucht! Wanneer ik aan het ventileren was kwamen er ook vaak emoties bij kijken, vaak werd ik overspoeld door emoties. Vreselijk vond ik dat, ik kwam dan haast niet meer uit mijn woorden. Maar ook hier heb ik een manier op gevonden, even zo laten en er later op terug komen. Vaak kan ik later de dingen goed onder woorden brengen. Thuis ben ik ook aan het experimenteren met wat mij helpt. In ieder geval helpt het bewegen en de dwang, maar ik hoop hier ook andere (gezonde) dingen voor in de plaats te kunnen zetten.

Wat deze laatste periode een Eye opener voor mij was: het over mijn grenzen gaan. Altijd maar klaar staan voor de ander ten koste van mijzelf. Ik herken nu de signalen in mijzelf wanneer dit aan de hand is en heb het hier bijvoorbeeld in een gesprek met mijn werk over gehad. Dit had ik vroeger nooit gedaan. Ik heb mijn lijf al veel te veel schade aangedaan, ben er klaar mee. En daarnaast help ik er uiteindelijk ook niemand mee.

De therapie en de groep

De therapieën heb ik als zeer waardevol ervaren en sommige ga ik ook zeker missen. De afwisseling tussen praktisch werken en werken met je hoofd vond ik fijn! Ik heb veel over mijzelf geleerd: wat mijn valkuilen zijn, op een andere (gezonde manier) met spanningen omgaan, dat niet- nuttig bezig zijn zeer nuttig kan zijn, ik heb kunnen oefenen met grenzen aangeven en dat dit geaccepteerd wordt ongeacht hoe je eruit ziet, dat ik meer mijn zintuigen moet gebruiken en ga zo maar verder.

Het in groepsverband bezig zijn heb ik als prettig ervaren, het was wel nieuw voor mij. Maar de herkenning en steun die ik kreeg vanuit de groep was fijn. Niemand anders als je groepsgenoten beseffen hoe moeilijk het soms is of herkennen de gekke kronkels. Wel vond ik de vele wisselingen erg lastig, ik moet altijd erg wennen aan nieuwe mensen.

Zo terug kijkend op 11 maanden intensieve behandeling is er veel veranderd. Ik heb een fundament gebouwd voor een verder leven. Ik heb veel over mijzelf geleerd wat ik zal meenemen in het dagelijks leven!

Hoofdpagina eetstoornissen