VolwassenenHet moest er een keer uit, ik had veel te veel opgekropt'Achteraf zeg je: het moest er een keer uit, ik had veel te veel opgekropt. Maar op dat moment was het bepaald niet fijn, ik was mijn greep op de dingen helemaal kwijt. Het begon met gedoe op mijn werk. Er was al een tijd lang sprake van een reorganisatie. Maar ik had niet in de gaten dat mijn functie op het spel stond. Ik kon met een regeling vertrekken. Dat ze me zomaar aan de kant zetten, deed me zeer. Ik bleef daar maar over doormalen. Vreemd genoeg kwamen daar ook dingetjes van vroeger bij. Ik ben als kind behoorlijk gepest. Ik kreeg weer zo'n gevoel alsof ze me ieder ogenblik op de nek konden springen. Toen ik me met klachten over benauwdheid bij de huisarts meldde, begon die door te vragen over hoe het met me was. Hij raadde me aan hulp te zoeken en dat heb ik gedaan. De gesprekken met een psycholoog hebben me weer lucht gegeven.' |
